Spelen Spelen
Spelen
Een favoriet spel van kinderen is verstoppertje spelen. Ik weet nog dat ik hurkte achter een perenboom in de tuin van mijn oma. Tot mijn kinderlijk plezier kon oma me niet vinden. Wat had ik een goed verstopplekje uit gekozen. Helaas wist ik niet dat oma dodelijk ongerust was. Ze zag, in haar verbeelding, mij al drijven in de haven voor haar huis. In paniek belde ze mijn moeder, die spoorslags naar haar toe kwam en in de tuin mij commandeerde om tevoorschijn te komen. Alle volwassenen waren ontstemd dat ik oma zo had geplaagd. Niemand begreep dat het spel was. Ook ik begreep dat niet meer en voelde dat ik stout was geweest om zoveel plezier te beleven aan dit verstoppertje spelen. Pas toen ik al lang en breed volwassen was, en mij ouders hoog bejaard, ontdekte ik mijn onschuld, doordat een vriendin uit het basisonderwijs dit verhaal van mij hoorde. Je was niet stout, joh, zei ze, je was onschuldig aan het verstoppertje spelen.
Met verstoppertje spelen, leer je dat er mensen zijn die je willen vinden. Maar je leert ook te zoeken. Elke keer opnieuw mogen we zoeken naar de ander. Dat is een spannende bezigheid. Soms ontdek je dan diep verborgen waarheden, waardoor er zomaar een nieuw en bevrijdend perspectief ontstaat. Zo was het ook met het inzicht dat die vriendin mij gaf.
In mijn werk ben ik altijd dankbaar voor zulke intieme momenten, waarin mensen zich gekend weten. Je mag er zijn, is de boodschap van het Evangelie die ik dan intens beleef. In de dienst van 13 juni vieren we deze boodschap met brood en wijn: Iedereen mag er zijn en wordt uitgenodigd om aan te schuiven aan tafel.

Namens de pastores, Thecla Cornet
terug