De vlag uit! De vlag uit!
Tegelijkertijd realiseer ik me, dat er een randje aan de feestvreugde zit. Immers, lang hebben we in spanning geleefd, ons zorgen gemaakt om kwetsbare ouderen in de gemeente en in onze familie- en vriendenkring. Er zijn mensen gestorven aan corona, er zijn mensen gestorven aan eenzaamheid. Er zijn mensen “verpieterd”, doordat ze te weinig anderen ontmoetten. Jongeren hebben zich “verloren” gevoeld, nu zij elkaar niet meer konden ontmoeten. Gezinnen hebben grote moeite gehad om alles georganiseerd te krijgen. We hebben er allemaal direct of indirect mee te maken gehad, en zijn allemaal in meerdere of mindere mate van slag geraakt. Daarom, komende zondag: de vlag uit! Maar ook een moment stilstaan bij het verdriet dat geleden is in het afgelopen jaar.
Ik hoop dat veel mensen elkaar weer zullen ontmoeten, in de kerk, maar ook thuis, nu het bezoekwerk ook weer wat gemakkelijker gaat.
Laten we hen gedenken, die geleden hebben onder corona, en laten we met grote dankbaarheid het leven vieren, samen!

Ds. Marti Koster
 
terug